Skumforeln

  • Vergroot lettergrootte
  • Standaard lettergrootte
  • Verklein lettergrootte
Home Nieuws Held van de dag
E-mailadres Afdrukken PDF
Held van de dag (Maarten Deckers)

Klik op de afbeelding om de link te volgenDe duathlon in Tielt bracht ons naar een zonovergoten West-Vlaams landschap en een gehuchtje met de liederlijke naam Schuiferskapelle. De geur van boerenerven en weiden vol koeien voerde me terug naar verre jeugdherinneringen, waar onze oude boerderij en de rust van herkauwende runderen steevast een hoofdrol in spelen. Het maakte dat ik me meteen in mijn sas voelde.

Ik was dat nog meer toen ik de grote opkomst zag. De wedstrijd was prima georganiseerd, de sporters sterk gemotiveerd. Het ging om een recreatieve duathlon en het deelnemersveld was dan ook kleurrijk en enthousiast. Je zag dat ze deelnamen om te sporten en dat winnen niet noodzakelijk was. Bij dergelijke evenementen zie je vele soorten mensen: de gedreven sporter, de occasionele sporter, de mannen die een weddenschap afsloten, de vrouwen die zich niet willen laten kennen, de zwoegers die de pijn voelen en zich afvragen waarom ze er ooit aan begonnen zijn. Er zijn er die van kop tot teen gekleed zijn in de perfecte outfit en fietsen met een peperdure fiets. Er zijn er die hier en daar wat gekregen hebben en gevaarlijk door de bochten gaan, doordat hun geleende fiets enkele maten te groot is. Eén ding maakt dit bonte allegaartje tot één geheel: ze starten om de finish te halen en strijden voornamelijk met zichzelf.

Eén man trok speciaal mijn aandacht. Hij sleepte een aanzienlijk overgewicht met zich mee. Van bij de eerste doorkomst parelde het zweet op zijn gezicht. Je zag dat hij het zwaar ging krijgen en de wedstrijd uitdoen leek een haast onmogelijke opdracht. Iedere ronde werd zijn achterstand groter en zijn gezicht liep rood aan. Iedere ronde voelde ik meer ontzag. Hoe meer tijd er verstreek, hoe meer ik reikhalzend uitkeek naar zijn komst. Zou hij er nog bij zijn, zou hij het halen?

Toen de winnaar van de wedstrijd over de meet kwam, waarschuwde de omroeper dat ook het parcours voor de fietsers nog steeds moest vrijgehouden worden, hoewel een duathlon eindigt met een loopstuk. En inderdaad, er was nog een fietser. Een corpulente man die met de moed der wanhoop doorzette onder de warme septemberzon. Voor de meesten was de wedstrijd ondertussen afgelopen, maar daar verscheen hij weer. Nog één ronde lopen. We stonden een beetje te praten toen hij voorbijkwam, net als vele mensen, maar toch werd zijn doortocht opgemerkt.

En dan, een hele tijd nadat de winnaar zijn interview gegeven had, en Kris al volop instructies uitdeelde voor de opruim, klonk er luid applaus. We keken op, gingen weer aan de nadarhekken staan, want daar kwam hij: de held van de dag. De man die het gevecht met zichzelf gewonnen had en de volledige duathlon had uitgedaan. We applaudisseerden luid mee en vol ontzag juichten we hem toe. Iedereen was al aangekomen, maar niemand verdiende méér de trofee van mentale overwinnaar dan deze man. 
Sport is op elk niveau en op elke plaats op de ranglijst mooi. Ik hoop voor deze man dat hij het applaus nog lang mag horen.
 

24-09-2008 om 00:00 geschreven door Dit e-mailadres is beschermd tegen spambots. U heeft Javascript nodig om het te kunnen zien.
 

Hoofdmenu

J!Analytics

Login formulier


Wie is online

We hebben 10 gasten online

Foto Statistieken

  • Aantal foto's   8177
  • Aantal categorieën   96

Top 5 chatberichten

Dave

1118 berichten

Dominiek

763 berichten

kipni

645 berichten

boding

611 berichten

Den Yde

588 berichten